Jedyne dane które mógłby być dublowane pomiędzy procesami to dane w tzw. sesji. I tutaj jednak nie jest tak jak można byłoby się obawiać. Chrome nie uruchamia każdej zakładki jako osobny proces. Uruchamia każdą witrynę jako osobny proces. Dzięki temu Chrome zapobiega wykradaniu np. haseł przez skrypty wykonujące się w osobnych zakładkach. W ramach jednej sesji dowolna ilość zakładek z tego samego serwisu działa w pojedynczym procesie, dane nie są więc dublowane.

Jak więc zliczyć pamięć? Najlepiej sprawdzić bezpośrednio w Chrome, jest tam zakładka obsługi procesów. Alternatywą jest sprawdzenie w systemie wolnej pamięci: przed uruchomieniem testu, w trakcie i po nim. Sprawdzenie pamięci wolnej nie wykorzystywanej przez procesy gwarantuje że system pokaże realnie o ile ilość wolnej pamięci się zmniejszyła. Przed takim testem najlepiej zablokować wszystkie niekrytyczne usługi i aplikacje.

Natomiast niewątpliwie Chrome w trybie wieloprocesowym zużywa zauważalnie więcej ramu niż w trybie jednoprocesowym i tylko tego chciałem dowieść – że wieloprocesowość ma koszty (o tym też piszą autorzy Chrome w podlinkowanym artykule).

Dodatkowo współdzielenie pamięci nie musi oznaczać brak izolacji dzięki kopii-podczas-zapisu (copy-on-write). Np. wywołanie fork jest stosunkowo tanie gdyż domyślnie cała pamięć nie jest kopiowana – kopiowanie następuje dopiero gdy proces spróbuje po niej pisać (otrzymuje wtedy kopię strony tylko dla siebie). Jest to technika stosowana ‘od niepamiętnych czasów’. Zresztą ponieważ fork jest tanie to podprocesy tworzy się na *nixach poprzez fork+execv – ponieważ nic nie jest kopiowane oprócz małego fragmentu stosu.

Oczywiście DOM nie jest wspódzielony – ale i na Fx nie jest bo każda strona ma inny. Pliki w pamięci nawet gdyby nie były wspódzielone to nie grają roli. Nie widzę żadnej ciężkiej rzeczy która mogłaby być tak do końca współdzielona – oprócz możeJIT-owego kodu z JavaScriptu. Reszta albo i tak powinna być RO albo i tak nie może być współdzielona. Ten konkretny paragraf jest pisany z pełną nieodpowiedzialnością gdyż lepiej znam się na pamięci wirtualnej niż na przeglądarkach.

Ale nie ma prostej możliwości wyizolowania pamięci współdzielonej. Więc metodą byłoby patrzenie na zajęcie pamięci fizycznej przez komputer. Dla uniknięcia błędów trzeba by wyłączyć wszystkie usługi itp. Miałoby to chyba tą jeszcze zaletę że pokazywałoby pamięć zajmowaną przez inne usługi zktórymi przeglądarka komunikuje się przez COM czy podobne technologie (możliwe że także pamięć jądra).

Nie znam zarządzania pamięcią w Windowsie ale na 99% kod i inne dane statyczne będą w pamięci współdzielonej więc mimo że program zlicza je za każdym razem to w rzeczywistości to jeden obszar pamięci.