• Stanowisko polskiej społeczności Mozilli wobec decyzji polskiego rządu w sprawie podpisania ACTA
• Wersja skrócona w PDF
• Wersja pełna w PDF

Zachęcamy do zapoznania się z naszymi wnioskami.

Dzięki temu Mozilla ma świetne wyniki udziału na rynku Europejskim, ogromną rzeszę osób uczestniczących w projekcie, świetne kontakty z innymi społecznościami internetowymi, silne społeczności lokalne i w efekcie mamy miejsce przy stole w trakcie ważnych debat dotyczących przyszłości Internetu.

Mało kto jednak wie, że ten sukces udało nam się osiągnąć korzystając z bardzo skomplikowanej struktury organizacyjnej – w rzeczywistości istnieją trzy organizacje które powstawały w różnych momentach w odpowiedzi na konkretne problemy jakie nasz projekt napotykał (mozilla.org, mozilla.com i mozilla-europe.org).

Peterv ustawia pierwszy hosting dla Mozilli Europe w 2003

W ciągu ostatnich lat społeczność Mozilli w Europie pracowała wymiennie z jedną z tych trzech organizacji co niepotrzebnie komplikowało sytuację i utrudniało synchronizację.

Jedną z nich, stricte europejską jest stowarzyszenie Mozilla Europe założone w 2004 roku przez grupę aktywistów Mozilli w czasach gdy Mozilla Foundation nie była w stanie operować efektywnie na terenie Europy i szukaliśmy własnych rozwiązań pozwalających nam organizować nasz projekt.

Przez ostatnie 7 lat Mozilla Europe opiekowała się większością aktywności projektu, organizowała spotkania, wspierała konferencje, uczestniczyła w rozwiązywaniu konfliktów w społecznościach, chroniła marki, współpracowałą z prasą i angażowała się we wspieranie rozwoju projektu w różnych regionach Europy.

Od lipca 2005 miałem zaszczyt uczestniczyć w pracach stowarzyszenia jako członek zarządu. Był to niesamowity czas i ogromna odpowiedzialność, ponieważ Mozilla Europe koordynowała tworzenie się struktur i społeczności w Europie, ale też szansa na wykorzystanie mojego doświadczenia i wiedzy z Polski w skali całego kontynentu.

Mozilla jes niezwykłym projektem, ponieważ od wielu lat już stanowimy tak unikalny byt, że nie mamy od kogo się uczyć. Wszystkie decyzje, struktury, modele pracy i rozwiązania jakie mają służyć realizacji naszej misji musimy albo wymyślać całkowicie od nowa, albo adaptować do swoich potrzeb te zaczerpnięte od innych projektów Internetowych, kreatywnych firm, fundacji non-profit, albo projektów Open Source.

Dotychczasowe decyzje i kierunki działań pozwoliły nam rosnąć i adaptować się do zmian na rynku Internetowym na tyle skutecznie, że dziś Mozilla ma większe możliwości realizowania swoich celów statutowych niż kiedykolwiek w przeszłości!

To zaś pozwala nam skupiać się na adaptowaniu i rozwijaniu samej struktury projektu, tak aby przenosić udane rozwiązania lokalne na poziom globalny. W efekcie powstał projekt “One Mozilla”, którego celem jest unifikacja projektu w ramach jednej organizacji globalnej – Mozilla Foundation.

W efekcie powoli i sukcesywnie staraliśmy się identyfikować działania jakie podejmuje stowarzyszenie Mozilla Europe i wdrażać je na skalę globalną w ramach całego projektu. Wiele inicjatyw które przez lata działy się tylko w Europie pod auspicjami Mozilli Europe staje się globalne jak funkcje reprezentantów Mozilli, wolontariuszy pełniących funkcje rzeczników prasowych, uczestnictwo w konferencjach, organizacja własnych spotań w ramach inicjatyw MozCamp, współpraca z agendami rządowymi zajmującymi się Internetem i tak dalej.

Taki model organizacji pozwala nam lepiej skalować nasze działania na cały świat i pomagać innym regionom korzystać z tego co powstało w Europie, a także ułatwia synchronizację i efektywność relacji między projektem a fundacją.

Efektem ubocznym była też powolna redukcja roli stowarzyszenia Mozilla Europe na rzecz globalnej Mozilla Foundation i ostatecznie zarząd Mozilli Europe przy współpracy z Mozilla Foundation podjął decyzję o rozwiązaniu tej pierwszej i przekazaniu wszystkich inicjatyw pod auspicja globalnej Mozilli Foundation.

Ten ruch jest czysto operacyjny, nie wpływa w żaden sposób na nasze cele, działania i prace. Mozilla Europe nie zatrudniała pracowników i zarząd jest przekonany, że ta decyzja nie powinna mieć żadnego wpływu na pracę projektu i naszych społeczności.

Prezes stowarzyszenia, Tristan Nitot, oraz członkowie zarządu z niżej podpisanym, będą nadal opiekować się działaniami Mozilli w Europie i traktujemy ten ruch jako czystą redukcję biurokracji a także okazję do przedyskutowania modelu organizacji naszego projektu w Europie.

Chcemy zaktywizować większą grupę lokalnych społeczności do pracy na poziomie całej Europy i uruchamiamy nowe inicjatywy pozwalające większej liczbie osób wpływać na losy Mozilli na poziomie całego kontynentu. Mamy nadzieję także na silniejszą reprezentację naszych działań w ramach projektu Drumbeat oraz licznych inicjatyw znanych z Mozilla Labs w Europie a także planujemy otworzyć kilka otwartych przestrzeni dla osób zainteresowanych pracą nad rozwojem Internetu w ramach projektu MozSpaces. Pierwsze powstaną w Londynie i Berlinie w 2012.

Byłem ogromnym zwolennikiem tego rozwiązania ponieważ widzę w nim szansę na lepszą adaptację naszych działań w Europie do dynamicznego rynku Interentowego oraz na zwiększenie aktywności samej Mozilla Foundation na poziomie globalnym w Europie, Azji, Afryce czy Ameryce Południowej.

Europa jest przykładem i inspiracją dla społeczności Mozilli na całym świecie i wierzymy, że nasze globalne struktury są dziś wystarczająco silne, aby móc bezpośrednio angażować się i reagować na potrzeby lokalne. Sieciowa struktura naszego projektu dojrzała przez ostatnie lata i sprawia, że możemy dziś więcej niż kiedykolwiek przy mniejszym poziomie biurokracji.

Członkowie zarządu Mozilli Europe wraz z liderami społeczności lokalnych stworzą następny rozdział historii Mozilli w Europie i współpracując z Mozilla Foundation będziemy rozwijać projekt Mozilla reagując na potrzeby i wyzwania kolejnych lat.

uwaga 2: ten post nie jest opinią o wszystkich portalach i vortalach informatycznych. Są wciąż serwisy które dbają o jakość informacji, które weryfikują dane, które szukają u źródeł, których dziennikarze interesują się tematem na który piszą, a i w tych które wywołam tutaj do tablicy nie zawsze jest tak źle. Ale jest źle wystarczająco często bym pozwolił sobie na uogólnienia.

Przepraszam, że niezbyt często tu piszę ostatnio, ale mam mnóstwo pracy z L20n, Pontoonem i innymi fantastycznymi projektami nad ktorymi pracujemy i coraz mniej motywacji do prostowania tego co panowie copy&pasterzy napichcą.

Tym razem jednak zbieram się w sobie i prostuję ponownie. Otóż webhosting, dziennik internautów i dobre programy znów łyknęły plotkę i bujde ze slashdota jak rybka haczyk i ucieszone donieść raczyły, że “były szef społeczności”, że “zrezygnował”, że zanim to zrobił doniósł o “nowy cykl wydawniczy (…) bardzo źle wpływa na jakość Firefoksa” i tak dalej i tak dalej.

Pewnie, można olać, wszak to, że panowie wykonująct te copy&paste tłumaczenia (czasem nawet z autorskim komentarzem, zazwyczaj sarkastycznym i definitiwnie wieszczącym kłopoty Mozilli, ewentualnie deklarującym ekspercką wiedzę jakoby innym przeglądarkom wiodło się lepiej) zrobią to następnym razem niezależnie co tu napiszę.

Wiemy to bo niecałe półtora tygodnia temu te same portale donosiły o nieuchronnym usunięciu numerków wersji z okna “O Programie” Firefoksa dokładnie w ten sam sposób klonując sensacyjne doniesienia slashdotów z tak samo poprzekręcanymi faktami, plotkami i przekłamaniami. A 4 dni temu donosiły, że Mozilla planuje walczyć z Chromem przez WebAPI… i tak dalej…

Wiemy też, że tak jak zawsze nie skorzystają ze starej dziennikarskiej zasady pytania u źródeł, albo chociaż dania szansy wypowiedzenia sie drugiej stronie do której kontakt dostają regularnie od Lukasza Kluja, ode mnie, googlając/bingując Mozillę w Polsce lub na ślepo wpisując press@aviary.pl. Nic to nie da.

I tym razem wpadka, pomyłka, nie przyniesie wstydu, w odróżnieniu od slashdota nie zaktualizują swoich wpisów, nie zawstydzą się a czytelnicy radośnie w komentarzach skorzystają z okazji do kolejnego flamewara na temat tego która przeglądarka jest lepsza i jakim epitetem obrzucić współkomentatora który śmie woleć inną.

No to dla sprostowania:

• Mozilla nie jest firmą w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Jest projektem, społecznością. Wszyscy którzy się wypowiadają i pracują w nim to kontrybutorzy, członkowie społeczności. Tyler jest członkiem projektu Mozilla. Część osób jest zatrudniona w Mozilla Foundation w różnych formach do różnych zadań. Tyler nie jest.
• Tyler nie zrezygnował z uczestnictwa w projekcie tylko z pracy w grupie zajmującej się oceną nowych zgłoszeń
• Tyler nie napisał nic na temat wzrostu liczby błędów w Firefoksie w wyniku nowego modelu wydań
• W projektach open source pojęcie “bug” odnosi się do każdego zgłoszenia – czy to jest błąd, czy propozycja zmiany, czy pomysł. Zdecydowana większość z tych zgłoszeń jest nieprawidłowa lub duplikuje zgłoszenie już istniejące. Pisanie więc o “6000 błędów w Firefoksie” jest więc po prostu myleniem czytelników.
• Ocena zgłoszeń to praca która od zawsze w Mozilli jest ścieżką przez którą przechodzi wielu nowych wolontariuszy, ja zaczynałem od pracy nad tym, Gavin, i inni też. Od takiej funkcji sortowania i kategoryzowania błędów do realnej oceny wpływu szybkiego cyklu na stabilność przeglądarki i liczbę błędów w niej jest bardzo daleko.
• Jeśli któryś z dziennikarzy interesuje się naprawde tematem stabilności przeglądarki to może zechce przetłumaczyć wpis Jessiego Rudmana na temat statystyk błędów krytycznych Firefoksa w kolejnych wersjach (i artykułu Kairo na ten temat?)
• Bugzilla Mozilli w ogóle nie jest narzędziem “jakościowym” tylko “ilościowym”, zbieramy setki zgłoszeń dziennie, większość nigdy nie zostanie rozwiązana, bo albo nie ma sensu, albo nie jest ważna (w stylu: “Hinduska wersja Firefoksa na system Solaris sprzed trzech lat ustawiony z czcionką cyrylicy nie wyświetla poprawnie strony CNN w wersji z 2008 roku”), albo nie jest do odtworzenia, albo nie jest w ogóle problemem tylko propozycją którą nikt się nie zajął i czeka na kogoś kto się danym tematem zainteresuje. Rozmowa o liczbach w takim kontekście i emanowanie nimi jest wynikiem głębokiego niezrozumienia tematu o którym się pisze.
• Tyler napisał dwa sprostowania. Niestety sprostowania są mniej skandaliczne, a więc mniej atrakcyjne, niż oryginalna plotka. Szkoda, prawda?

Dużo się dyskutuje ostatnio na temat przyszłości prasy i mediów w dobie Internetu. Niestety z przerażeniem obserwuje dewaluację jakości dziennikarstwa dotyczącego tematów komputerowych, które idzie równolegle ze wzrostem liczby osób używających Internetu i zwiększającą się dynamiką tego co się w Webie dzieje.

W tym samym czasie kiedy wszędzie wokół mnie w Polsce kiełkują społeczności eksperckie, sceny front-endowe, back-endowe, webappowe, HTML5, webgamingowe itp. dziennikarski front słabnie w oczach, redukuje siebie sam do formy it-plotek.pl i skupia się na straszeniu użytkowników.

Czasem zastanawiam się jak to jest pracować jako dziennikarz IT, podpisywać się nazwiskiem pod tekstami i do tego stopnia nie interesować się tym co się dzieje z Siecią. Nie rozumieć czym jest Mozilla, czym Webkit, jak tworzone są standardy, jak wygląda współpraca twórców przeglądarek, czym jest W3C, Ecma albo jak działają projekty open source.

To smutne, ale drodzy panowie redaktorzy – obserwowany przez Was spadek czytelnictwa nie wynika z “kryzysu” mediów ani tego, że ktoś Wam “kradnie” czytelników. Obniżacie jakość, skupiacie się na plotkach, właściwie większość tego co piszecie o wydarzeniach wokół przeglądarek jest pełna przeinaczeń, błędów i dowodów, że tak naprawde tym tematem niezbyt sie interesujecie i nie staracie się go poznać. Dziwi Was zatem odwrót czytelników? Moim zdaniem głosują nogami.

A panowie rednacze – newsy o przeglądarkach cieszą sie popularnością? To może zatrudnijcie do pisania ich osoby które interesują się przeglądarkami? Na eventach takich jak Front Trends, Falsy-Values, czy zbliżający się onGameStart właściwie każda, losowo wybrana osoba będzie się nadawać. Zyjemy w czasach pasjonatow, warto z tego korzystac do budowania wartosciowych srodowisk

Niedługo po moim poście zgłosił się do nas Krzysiek Wróblewski i zaoferował swoją pomoc. Pomogliśmy mu założyć konto na Verbatimie, przygotowaliśmy stage, i prace ruszyły. Liderem lokalizacji był Krzysiek, pomagał mu Leszek “Teo” Życzkowski, a ja starałem się by ich praca napotykała jak najmniej przeszkód.

Krótki wywiad:

G: Jak dowiedzialeś się o projekcie i co sprawiło że się zgłosileś?
K: O projekcie dowiedziałem się oczywiście z Twojego bloga na Polskiej Planecie Mozilli. Zgłosiłem się, bo chciałem zobaczyć jak przebiega proces tłumaczenia i miałem trochę wolnego czasu

G: Jak Ci się pracowało przy nim?
K: Pracowało się bardzo dobrze, na początku musiałem opanować Verbatima, ale nie było to trudne, szczególnie z pomocą pana Leszka. Nie zdziwiło mnie za to, w jaki sposób Wasz zespół dyskutuje na temat najdrobniejszych szczegółów, bo z tego jesteście znani

G: Co bylo najtrudniejsze?
K: Co było najtrudniejsze? Konieczność porzucenia takich ładnych czcionek na rzecz standardowych, z powodu niedostępności polskich znaków

G: Ile czasu zajęło Ci to tłumaczenie?
K: tłumaczenie zajęło chyba z tydzień, co raczej nie jest mistrzostwem świata, ale nie żałuję poświęconego czasu

Po zakończeniu pracy nad Web O’Wonder, Krzysiek pomaga przy kilku innych projektach specjalnych – tłumaczy m.inn. grę mobilną Spark. Poza Krzyśkiem, pomaga nam też Pitazboras, oraz siecobywatel, a gro pracy wykonał Teo.
Poza wysokiej jakości tłumaczeniami, Krzysiek napisał także dodatek do Thunderbirda – Glasser i mam nadzieje, że będzie miał ochotę na pracę z naszym zespołem przy następnych projektach

A za tłumaczenie WoW należą się Krzyśkowi gratulacje!

p.s. Jeśli masz ochotę się przyłączyć i pomóc z tłumaczeniem, załóż konto na Verbatimie i dodaj sugestie. Jeśli chciałbyś (chciałabyś) przejąć któreś z tłumaczeń, wyślij mi maila na zbigniew at aviary kropka pl.

Aviary.pl szuka osób chętnych do pomocy w tłumaczeniu tej strony. Oferujemy dostęp do serwera testowego, niewielką ilość stringów do przetłumaczenia i sporą dawkę zasłużonego poczucia dobrze wykonanej roboty.

Zainteresowanych zapraszam do mailowania do mnie (zbraniecki at aviary dot pl) lub od razu do wejścia na Verbatim -  – zakładasz konto i dodajesz sugestie.

Uwaga, wysoka jakość tłumaczenia może skutkować niemoralnymi ofertami dalszej współpracy ze strony Aviary.pl

W komentarzach napotkałem duży opór, większość komentujących miała zdanie skrajnie odmienne ode mnie, pisząc o nieuchronnym upadku Mozilli, rychłym spadku popularności Firefoksa, bezsensowności stawania na przekór tak potężnym firmom jak Google, Apple czy Microsoft…

Wystarczy, nie lubię wyżywać się, a poza tym tamta dyskusja była nie fair – ja pisząc to wiedziałem, że Google uwolni VP8, moi rozmówcy mogli odczytać moje słowa jako pobożne życzenia – wszak nic wtedy jeszcze na to nie wskazywało.

Summa summarum, dziś sytuacja jest odmienna. Wydaje mi się, że nasza postawa miała niebagatelny wpływ na decyzje Google o porzuceniu h.264, choć sądzę, że nasz wpływ był raczej pośredni – zatrzymaliśmy adopcję h.264, utrzymaliśmy pole otwartym, tak, że Google opłacało się postawić na WebM. Jestem dumny z tego jak Mozilla korzysta ze swojej pozycji do realizacji celów statutowych.

Nie wygraliśmy tego jeszcze – wciąż do przekonania są Apple i Microsoft i podejrzewam, że ta druga firma będzie łatwiejszym partnerem, ale krajobraz po roku czasu jest znacząco odmienny.

Co przyniesie następny rok? Sądzę, że dystans jaki dzieli WebM i h.264 w zakresie wsparcia sprzętowego zniknie, Adobe Flash zacznie wspierać VP8 (a może i WebM?), Microsoft dołączy wsparcie dla WebM, a Apple stanie przed trudnym wyborem… a jak będzie naprawde? Czas pokaże

Na początek roku podrzucam wywiad który ukazał się na firefox.bajo.pl – miłej lektury i czekam na opinie

To troche jakby koncern medialny publikował wyniki zamówionych przez siebie analiz z których wynika, że ludzie uwielbiają płacić za filmy, oglądać nieskończoną ilość utrudniaczy i reklam, oraz że filmy pobrane z Internetu psują karty graficzne i powodują epilepsje.

Na szczęście panowie z firm typu Symantec, Sophos regularnie zaspokajają moją potrzebę i tak na przykład dziś pojawiła się publikacja na temat raportu z maja firmy Sophos.

Raport jak raport, jak zwykle musimy wiedzieć, że żyjemy w zagrożeniu i nie ma od niego ucieczki, chyba, że kupimy produkty tych firm. Sądzę, że głównym targetem są osoby które rozważają przesiadkę, bo ktoś kto od kilku lat używa Linuksa, jak moja Mama, uśmiechnie się tylko jak porówna swoje bezproblemowe kilka lat z tymi wcześniejszymi, na Windows.

Natomiast uderzyła mnie, głównie z powodu braku logiki, jedna teza:

“Z jednej strony najwięcej błędów znajdowanych jest w programie Mozilli, ale z drugiej Firefox jest łatany stosunkowo szybko, a inni producenci, np. Microsoft czy Apple nie informują o wszystkich wykrytych błędach.

Wniosek z tego taki, że wszystkie przeglądarki są w równym stopniu narażone na niebezpieczeństwa, ponieważ wszystkie zasadniczo są środowiskiem dla uruchamiania kodu JavaScript.”

Po pierwsze, odwołam się ponownie do artykułu Johnathana “Mierzmy to co się liczy – pakiet SEC” – mówienie o liczbie publicznie opisanych błędów w przypadku porównania zamkniętej firmy, która tych błędów często nie ujawnia a poprawki włącza bez informowania o tym użytkownika do pakietów aktualizacyjnych jest nieporozumieniem. Mówienie o tej liczbie bez zainteresowania się tym jak poważne są to błędy i jaką grupę użytkowników narażają jest nie tylko bez sensu, ale też szkodliwe – uczy firmy złych nawyków i premiuje ukrywanie błędów.

Po drugie, porównywanie jabłek do gruszek – Mozilla łata szybko, a Microsoft nie informuje o wykrytych lukach jest równie bez sensu.

Po trzecie, cała wypowiedź jest zabiegiem erystycznym zwanym implikaturą. Oto w Firefoksie znajduje się najwięcej błędów (co samo w sobie jest dyskutowalną tezą, wg. Secunii Firefox 3.6 ma 9 błędów z czego 1 niezałatany, IE8 ma 15 z czego 5 niezałatanych, IE7 ma 47 z czego 11 niezałatanych, IE6 ma 148 z czego 24 niezałatane), ale, uwaga, z jednej strony szybko je łatamy, a z drugiej Microsoft i Apple ukrywają swoje błędy. Czyżby 2:0? Nieee… następnie narzucony zostaje wniosek, że jest 1:1 i nie ma bezpieczeniejszych i mniej bezpiecznych przeglądarek… :/

Wiem, powiecie że się czepiam, bo dotyczy to Firefoksa. Ale to co mnie uderza to nie sprawa Fx, tylko budowa zdań, która jest sprzeczna z tym jak rozumiemy bezpieczeństwo i jego cechy, oraz nielogicznośc konkluzji w stosunku do informacji zawarych wcześniej.

“Z jednej strony otwarte standardy pozwalają tworzyć lepsze strony, ale z drugiej wtyczki, typu Flash zużywają więcej procesora.

Wniosek z tego taki, że wszystkie technologie są równie złe, bo istnieją w sieci”

Czy to ma jakikolwiek sens? No więc nie ma. Zdanie które tutaj komentuje jest parafrazą dokonaną przez dziennikarza, ale w samym raporcie też mamy ładne kwiatki w stylu tezy, że Firefox był w 2008 (!!!) najmniej bezpieczną przeglądarką, bo znaleziono w niej najwięcej błędów (a ile załatano? czy użytkownicy byli narażeni na ryzyko przez choć jeden dzień? To już nie ważne…). Ehh.. kończe już, ale polecam lekturę raportu. Punkt na temat przeglądarek jest błędny w praktycznie każdym zdaniu. Nie mam nawet siły sprawdzać pozostałych punktów, poza tym mniej się znam na bezpieczeństwie systemów poza przeglądarkami. Całośc to jednak w mojej ocenie wstyd

Słowni.pl, to projekt oparty o aplikacje z OpenPolitics pozwalający zbierać deklarację kandydatów w wyborach a następnie analizować i rozliczać je gdy dana osoba te wybory wygra.

Aplikacja jest jeszcze świeża, ale testuję w niej możliwość zakładania kont, budowania reputacji oraz moderacji.

Chciałbym dopracować ją w ciągu najbliższych kilku miesięcy i uruchomić kiedy Państwowa Komisja Wyborcza udostępni listę kandydatów.

Ważnym elementem systemu będzie odsiewanie deklaracji nieweryfikowalnych oraz skupienie się na wiarygodności deklaracji i NPOV. Na razie myślę o tym, by do każdej deklaracji trzeba było dołączyć dwa źródła oraz opis testu weryfikowalności, który jest ograniczony w czasie. Dzięki temu nie znajdą się w serwisie deklaracje typu “Będzie lepiej”, tylko takie, które mogą być po wyborach zweryfikowane.

Nie wiem jeszcze czy reputacja to dobry pomysł, ale nie kosztuje więc dodałem. Każdy użytkownik ma określoną reputację startową i zależnie od swoich akcji (na razie może tylko dodać deklarację lub zaktualizowac ją, ale w przyszłości będzie mógł np. zgłosić błędne dane) może ona rosnąć.

Na razie korzystam też z modułu rejestracji, ale rozważam przejście na OpenID jako jedyny sposób tworzenia konta, aby uniknąć kolekcjonowania danych i haseł.

Zapraszam do zabawy i testowania. Testowa projekt wygląda tak.

Jeśli ktoś chce, może też zaitalować u siebie. Instaluje się to bardzo podobnie do reszty aplikacji z pakietu openpolitics.

OpenPolitics to zestaw aplikacji napisanych w django które pozwalają agregować dane rządowe i udostępniać je w formie dostępnej dla użytkownika oraz dla komputerów.

To pierwsze jest mniej ważne, ale to drugie stanowi fundament projektu. Chciałbym umożliwić ludziom pisanie aplikacji, które będą korzystały z publicznie dostępnych danych rządowych, które dziś są trudno dostępne i nieosiągalne dla programów komputerowych. Paradoksalnie brak możliwości pobrania danych powstrzymuje wielu moich znajomych od pisania aplikacji wspierających budowę społeczeństwa obywatelskiego i sprawia, że idą pisać aplikacje, do których dane są dostępne. Ot, na przykład kolejnego klienta tweetera, gry albo mashup do grafiki.

Jeśli podoba nam się jak wiele aplikacji powstaje i jak szybko aktywizują one ludzi w dziedzinach takich jak rozszerzenia Firefoksa, aplikacje do iPhone czy Androida, systemy analizy danych Facebooka czy Tweetera, to musimy zrozumieć, że podstawa tego ekosystemu jest dostęp do danych i API, które pozwala operować na nich.

Mój projekt ma na celu zbudowanie interfejsu między światem zakorzenionym w pięknym, XXwiecznym modelu demokracji, a cyberspołeczeństwem. Myślę o nim jako o takim odpowiedniku OCRu pozwalającego skorzystać z wartościowych danych zapisanych w przedpotopowych systemach.

W największym skrócie projekt ma pozwolić na pisanie wszelkiego rodzaju aplikacji operujących na danych takich jak:

• Kto jest dziś premierem Polski?
• Jaki jest adres email do marszałka sejmu?
• Ilu jest senatorów PiS?
• Kiedy odbyło się ostatnie posiedzenie sejmu?
• Co zmieniło się miedzy dwiema wersjami projektu ustawy?
• Jak głosował wybrany przeze mnie poseł przez ostatnie pół roku?
• Kto prowadził ostatnie obrady sejmu?
• Ilu doradców ma Prezydent Polski i jakie są ich emaile?

To tylko kilka pytań, na które odpowiedzi dziś można znaleźć, ale gdybyśmy chcieli napisać aplikację która korzysta z tych danych, przetwarza je, lub prezentuje w wybranej przez siebie formie, musielibyśmy… no coż… mozolnie regexpować się przez strony rządowe. OpenPolitics to właśnie robi za nas i udostępnia w miarę przejrzyste API do pobierania takich danych.

Całość jest otwarta, można postawić sobie swoje instancje, udoskonalać, pomóc mi w rozwoju i dopasować do swoich potrzeb.

Wraz z wydaniem wersji 0.1 OpenPolitics udostępniłem instalację tej wersji aplikacji pod adresem http://www.gov20.pl oraz http://api.gov20.pl do testowania i zabawy nowymi możliwościami

Odpowiedzi na trochę pytań umieściłem w FAQ,

Coś jeszcze? Jutro, na TEDx Warsaw będę miał przyjemność mówić trochę więcej o styku technologii i polityki. Temat mojego wystąpienia “Government Hackability”, zaczynam o 17:11, transmisja będzie chyba na żywo

Miłego hackowania, a jeśli chcielibyście pomóc, to zebrałem listę JuniorJobs.