• Stanowisko polskiej społeczności Mozilli wobec decyzji polskiego rządu w sprawie podpisania ACTA
• Wersja skrócona w PDF
• Wersja pełna w PDF

Zachęcamy do zapoznania się z naszymi wnioskami.

Dzięki temu Mozilla ma świetne wyniki udziału na rynku Europejskim, ogromną rzeszę osób uczestniczących w projekcie, świetne kontakty z innymi społecznościami internetowymi, silne społeczności lokalne i w efekcie mamy miejsce przy stole w trakcie ważnych debat dotyczących przyszłości Internetu.

Mało kto jednak wie, że ten sukces udało nam się osiągnąć korzystając z bardzo skomplikowanej struktury organizacyjnej – w rzeczywistości istnieją trzy organizacje które powstawały w różnych momentach w odpowiedzi na konkretne problemy jakie nasz projekt napotykał (mozilla.org, mozilla.com i mozilla-europe.org).

Peterv ustawia pierwszy hosting dla Mozilli Europe w 2003

W ciągu ostatnich lat społeczność Mozilli w Europie pracowała wymiennie z jedną z tych trzech organizacji co niepotrzebnie komplikowało sytuację i utrudniało synchronizację.

Jedną z nich, stricte europejską jest stowarzyszenie Mozilla Europe założone w 2004 roku przez grupę aktywistów Mozilli w czasach gdy Mozilla Foundation nie była w stanie operować efektywnie na terenie Europy i szukaliśmy własnych rozwiązań pozwalających nam organizować nasz projekt.

Przez ostatnie 7 lat Mozilla Europe opiekowała się większością aktywności projektu, organizowała spotkania, wspierała konferencje, uczestniczyła w rozwiązywaniu konfliktów w społecznościach, chroniła marki, współpracowałą z prasą i angażowała się we wspieranie rozwoju projektu w różnych regionach Europy.

Od lipca 2005 miałem zaszczyt uczestniczyć w pracach stowarzyszenia jako członek zarządu. Był to niesamowity czas i ogromna odpowiedzialność, ponieważ Mozilla Europe koordynowała tworzenie się struktur i społeczności w Europie, ale też szansa na wykorzystanie mojego doświadczenia i wiedzy z Polski w skali całego kontynentu.

Mozilla jes niezwykłym projektem, ponieważ od wielu lat już stanowimy tak unikalny byt, że nie mamy od kogo się uczyć. Wszystkie decyzje, struktury, modele pracy i rozwiązania jakie mają służyć realizacji naszej misji musimy albo wymyślać całkowicie od nowa, albo adaptować do swoich potrzeb te zaczerpnięte od innych projektów Internetowych, kreatywnych firm, fundacji non-profit, albo projektów Open Source.

Dotychczasowe decyzje i kierunki działań pozwoliły nam rosnąć i adaptować się do zmian na rynku Internetowym na tyle skutecznie, że dziś Mozilla ma większe możliwości realizowania swoich celów statutowych niż kiedykolwiek w przeszłości!

To zaś pozwala nam skupiać się na adaptowaniu i rozwijaniu samej struktury projektu, tak aby przenosić udane rozwiązania lokalne na poziom globalny. W efekcie powstał projekt “One Mozilla”, którego celem jest unifikacja projektu w ramach jednej organizacji globalnej – Mozilla Foundation.

W efekcie powoli i sukcesywnie staraliśmy się identyfikować działania jakie podejmuje stowarzyszenie Mozilla Europe i wdrażać je na skalę globalną w ramach całego projektu. Wiele inicjatyw które przez lata działy się tylko w Europie pod auspicjami Mozilli Europe staje się globalne jak funkcje reprezentantów Mozilli, wolontariuszy pełniących funkcje rzeczników prasowych, uczestnictwo w konferencjach, organizacja własnych spotań w ramach inicjatyw MozCamp, współpraca z agendami rządowymi zajmującymi się Internetem i tak dalej.

Taki model organizacji pozwala nam lepiej skalować nasze działania na cały świat i pomagać innym regionom korzystać z tego co powstało w Europie, a także ułatwia synchronizację i efektywność relacji między projektem a fundacją.

Efektem ubocznym była też powolna redukcja roli stowarzyszenia Mozilla Europe na rzecz globalnej Mozilla Foundation i ostatecznie zarząd Mozilli Europe przy współpracy z Mozilla Foundation podjął decyzję o rozwiązaniu tej pierwszej i przekazaniu wszystkich inicjatyw pod auspicja globalnej Mozilli Foundation.

Ten ruch jest czysto operacyjny, nie wpływa w żaden sposób na nasze cele, działania i prace. Mozilla Europe nie zatrudniała pracowników i zarząd jest przekonany, że ta decyzja nie powinna mieć żadnego wpływu na pracę projektu i naszych społeczności.

Prezes stowarzyszenia, Tristan Nitot, oraz członkowie zarządu z niżej podpisanym, będą nadal opiekować się działaniami Mozilli w Europie i traktujemy ten ruch jako czystą redukcję biurokracji a także okazję do przedyskutowania modelu organizacji naszego projektu w Europie.

Chcemy zaktywizować większą grupę lokalnych społeczności do pracy na poziomie całej Europy i uruchamiamy nowe inicjatywy pozwalające większej liczbie osób wpływać na losy Mozilli na poziomie całego kontynentu. Mamy nadzieję także na silniejszą reprezentację naszych działań w ramach projektu Drumbeat oraz licznych inicjatyw znanych z Mozilla Labs w Europie a także planujemy otworzyć kilka otwartych przestrzeni dla osób zainteresowanych pracą nad rozwojem Internetu w ramach projektu MozSpaces. Pierwsze powstaną w Londynie i Berlinie w 2012.

Byłem ogromnym zwolennikiem tego rozwiązania ponieważ widzę w nim szansę na lepszą adaptację naszych działań w Europie do dynamicznego rynku Interentowego oraz na zwiększenie aktywności samej Mozilla Foundation na poziomie globalnym w Europie, Azji, Afryce czy Ameryce Południowej.

Europa jest przykładem i inspiracją dla społeczności Mozilli na całym świecie i wierzymy, że nasze globalne struktury są dziś wystarczająco silne, aby móc bezpośrednio angażować się i reagować na potrzeby lokalne. Sieciowa struktura naszego projektu dojrzała przez ostatnie lata i sprawia, że możemy dziś więcej niż kiedykolwiek przy mniejszym poziomie biurokracji.

Członkowie zarządu Mozilli Europe wraz z liderami społeczności lokalnych stworzą następny rozdział historii Mozilli w Europie i współpracując z Mozilla Foundation będziemy rozwijać projekt Mozilla reagując na potrzeby i wyzwania kolejnych lat.

uwaga 2: ten post nie jest opinią o wszystkich portalach i vortalach informatycznych. Są wciąż serwisy które dbają o jakość informacji, które weryfikują dane, które szukają u źródeł, których dziennikarze interesują się tematem na który piszą, a i w tych które wywołam tutaj do tablicy nie zawsze jest tak źle. Ale jest źle wystarczająco często bym pozwolił sobie na uogólnienia.

Przepraszam, że niezbyt często tu piszę ostatnio, ale mam mnóstwo pracy z L20n, Pontoonem i innymi fantastycznymi projektami nad ktorymi pracujemy i coraz mniej motywacji do prostowania tego co panowie copy&pasterzy napichcą.

Tym razem jednak zbieram się w sobie i prostuję ponownie. Otóż webhosting, dziennik internautów i dobre programy znów łyknęły plotkę i bujde ze slashdota jak rybka haczyk i ucieszone donieść raczyły, że “były szef społeczności”, że “zrezygnował”, że zanim to zrobił doniósł o “nowy cykl wydawniczy (…) bardzo źle wpływa na jakość Firefoksa” i tak dalej i tak dalej.

Pewnie, można olać, wszak to, że panowie wykonująct te copy&paste tłumaczenia (czasem nawet z autorskim komentarzem, zazwyczaj sarkastycznym i definitiwnie wieszczącym kłopoty Mozilli, ewentualnie deklarującym ekspercką wiedzę jakoby innym przeglądarkom wiodło się lepiej) zrobią to następnym razem niezależnie co tu napiszę.

Wiemy to bo niecałe półtora tygodnia temu te same portale donosiły o nieuchronnym usunięciu numerków wersji z okna “O Programie” Firefoksa dokładnie w ten sam sposób klonując sensacyjne doniesienia slashdotów z tak samo poprzekręcanymi faktami, plotkami i przekłamaniami. A 4 dni temu donosiły, że Mozilla planuje walczyć z Chromem przez WebAPI… i tak dalej…

Wiemy też, że tak jak zawsze nie skorzystają ze starej dziennikarskiej zasady pytania u źródeł, albo chociaż dania szansy wypowiedzenia sie drugiej stronie do której kontakt dostają regularnie od Lukasza Kluja, ode mnie, googlając/bingując Mozillę w Polsce lub na ślepo wpisując press@aviary.pl. Nic to nie da.

I tym razem wpadka, pomyłka, nie przyniesie wstydu, w odróżnieniu od slashdota nie zaktualizują swoich wpisów, nie zawstydzą się a czytelnicy radośnie w komentarzach skorzystają z okazji do kolejnego flamewara na temat tego która przeglądarka jest lepsza i jakim epitetem obrzucić współkomentatora który śmie woleć inną.

No to dla sprostowania:

• Mozilla nie jest firmą w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Jest projektem, społecznością. Wszyscy którzy się wypowiadają i pracują w nim to kontrybutorzy, członkowie społeczności. Tyler jest członkiem projektu Mozilla. Część osób jest zatrudniona w Mozilla Foundation w różnych formach do różnych zadań. Tyler nie jest.
• Tyler nie zrezygnował z uczestnictwa w projekcie tylko z pracy w grupie zajmującej się oceną nowych zgłoszeń
• Tyler nie napisał nic na temat wzrostu liczby błędów w Firefoksie w wyniku nowego modelu wydań
• W projektach open source pojęcie “bug” odnosi się do każdego zgłoszenia – czy to jest błąd, czy propozycja zmiany, czy pomysł. Zdecydowana większość z tych zgłoszeń jest nieprawidłowa lub duplikuje zgłoszenie już istniejące. Pisanie więc o “6000 błędów w Firefoksie” jest więc po prostu myleniem czytelników.
• Ocena zgłoszeń to praca która od zawsze w Mozilli jest ścieżką przez którą przechodzi wielu nowych wolontariuszy, ja zaczynałem od pracy nad tym, Gavin, i inni też. Od takiej funkcji sortowania i kategoryzowania błędów do realnej oceny wpływu szybkiego cyklu na stabilność przeglądarki i liczbę błędów w niej jest bardzo daleko.
• Jeśli któryś z dziennikarzy interesuje się naprawde tematem stabilności przeglądarki to może zechce przetłumaczyć wpis Jessiego Rudmana na temat statystyk błędów krytycznych Firefoksa w kolejnych wersjach (i artykułu Kairo na ten temat?)
• Bugzilla Mozilli w ogóle nie jest narzędziem “jakościowym” tylko “ilościowym”, zbieramy setki zgłoszeń dziennie, większość nigdy nie zostanie rozwiązana, bo albo nie ma sensu, albo nie jest ważna (w stylu: “Hinduska wersja Firefoksa na system Solaris sprzed trzech lat ustawiony z czcionką cyrylicy nie wyświetla poprawnie strony CNN w wersji z 2008 roku”), albo nie jest do odtworzenia, albo nie jest w ogóle problemem tylko propozycją którą nikt się nie zajął i czeka na kogoś kto się danym tematem zainteresuje. Rozmowa o liczbach w takim kontekście i emanowanie nimi jest wynikiem głębokiego niezrozumienia tematu o którym się pisze.
• Tyler napisał dwa sprostowania. Niestety sprostowania są mniej skandaliczne, a więc mniej atrakcyjne, niż oryginalna plotka. Szkoda, prawda?

Dużo się dyskutuje ostatnio na temat przyszłości prasy i mediów w dobie Internetu. Niestety z przerażeniem obserwuje dewaluację jakości dziennikarstwa dotyczącego tematów komputerowych, które idzie równolegle ze wzrostem liczby osób używających Internetu i zwiększającą się dynamiką tego co się w Webie dzieje.

W tym samym czasie kiedy wszędzie wokół mnie w Polsce kiełkują społeczności eksperckie, sceny front-endowe, back-endowe, webappowe, HTML5, webgamingowe itp. dziennikarski front słabnie w oczach, redukuje siebie sam do formy it-plotek.pl i skupia się na straszeniu użytkowników.

Czasem zastanawiam się jak to jest pracować jako dziennikarz IT, podpisywać się nazwiskiem pod tekstami i do tego stopnia nie interesować się tym co się dzieje z Siecią. Nie rozumieć czym jest Mozilla, czym Webkit, jak tworzone są standardy, jak wygląda współpraca twórców przeglądarek, czym jest W3C, Ecma albo jak działają projekty open source.

To smutne, ale drodzy panowie redaktorzy – obserwowany przez Was spadek czytelnictwa nie wynika z “kryzysu” mediów ani tego, że ktoś Wam “kradnie” czytelników. Obniżacie jakość, skupiacie się na plotkach, właściwie większość tego co piszecie o wydarzeniach wokół przeglądarek jest pełna przeinaczeń, błędów i dowodów, że tak naprawde tym tematem niezbyt sie interesujecie i nie staracie się go poznać. Dziwi Was zatem odwrót czytelników? Moim zdaniem głosują nogami.

A panowie rednacze – newsy o przeglądarkach cieszą sie popularnością? To może zatrudnijcie do pisania ich osoby które interesują się przeglądarkami? Na eventach takich jak Front Trends, Falsy-Values, czy zbliżający się onGameStart właściwie każda, losowo wybrana osoba będzie się nadawać. Zyjemy w czasach pasjonatow, warto z tego korzystac do budowania wartosciowych srodowisk

cd ./content/xul;
make;

and be done with it.

Unfortunately, for the reasons that are beyond my level of understanding, it never worked this way. Fortunately, the bits that you have to recompile are always the same so I created a small bash script that recompiles what I need plus the dependency:

DIR="$( cd "$( dirname "$0" )" && pwd )"

cd $1 &&
make &&
cd $DIR/layout &&
make &&
cd $DIR/toolkit/library &&
make

Just place it in your build-dir and then:

./rebuild.sh ./content/xul

will do the rest

enjoy!

My last trip to China, where I had met with Mozilla community in Shanghai triggered me to write about it, so here it comes.

The Web

The Web is a virtual plane on which human interact. It’s an incredible and amazing plane which breaks a vast number of physical laws and, in consequence, economical laws, biological laws, psychological laws, and, maybe in a most profound way, social laws.

From the social perspective, the web changes everything because  it holds an unprecedented characteristic:

The Web almost fully neutralize three basic physical dimensions in which humans operate, and, if that was not enough, it also severely limits the fourth one – time!

Think about it for a moment, please. Isn’t it mind blowing that we’re here, now, as it happens?

Spatial dimensions

Things on the Web are equally “close” to each Web user and the “dimension” that is closest to replace spatial distance – connection speed – is just a temporary factor that is disappearing over the course of a few years becoming ignorable itself.

It may not be the first invention that reduces the eternal impact of spatial dimensions on human life – cars, planes, mail, they all contributed to the sense of the world getting smaller, but the Web just cut it off entirely. You have access to this text from each place on Earth at the very same moment and you can build meaningful connections with everyone on the planet using the same techniques we use to build connections with our neighbors.

The laws of physical proximity and its impact on our social life is being transferred onto the Web and suddenly everyone is socially close to everyone else.

Time

Similar shift happens with the fourth dimension. With mobiles devices, laptops, SMS, video chats, forums, and push&pull notification systems we’ve not only overcame physical distance limitations but we also built a plethora of technologies to store, in a lossless mode, every data byte transferred between human beings. Every piece of communication. Every smile, every word, every information, story or emotion that we manage to encode into any of the digital communication channels may be stored, multiplied, transformed and replayed forever.

Once again, the Web is not the first medium to do it, books, photographs, CD’s, vinyl and cameras where there before, but the Web brought it to the next level. Everything that manages to fit the web can be ripped of action-time limitation. It doesn’t matter when it happens, and how far did it happen. I can record my fingers typing this text and broadcast them to everyone around the world plus let anyone interested watch it in 100 years. All this interesting social/cultural/memetic implications about your daughter reading your blog posts from when you were sixteen kick in!

And the price limes is zero! It costs almost nothing and it will cost less and less! (making economy laws not fit anymore).

Physical vs. virtual

Hola, hola! – as many of my spanish fluent friends would say – but that’s all virtual. Yes, we removed spatial and time dimensions but only from information. Nothing changes in the realm of physical objects. No teleportation, no time travels, right? Right!

But information is the single most important tool in our social interactions and culture. I cannot copy my phone for free, or my water, but I can make million of copies of my thought or idea for free.

I cannot send my t-shirt to everyone on the planet, but I can send my 140-character twit. And from a social perspective the latter is more meaningful and has higher influence on my life!

It means I shape up my social life in a different way, for the first time ever I can ignore many of the limitations that physical world exposes on us without using funny pills, high-volume liquids and other home-made workarounds. It has massive impact on how can I group with like-minded people to work on projects that we find most interesting and it enabled the absolutely unique and phenomenal bloom of online communities of action like Linux, Mozilla, Wikipedia and thousands of others, small and big.

I’m pretty sure that philosophical, psychological, anthropological and social implications of those changes are more profound and yet to be studied, but let me leave you with this to bring my discovery.

Discovery – virtual artifacts of physical dimensions outlast them

Mozilla is special in the field. It’s maybe the most successful open project ever that has been growing since day one to the point where it is sustainable, meaningful, is successful in achieving most of its goals and is capable of transforming itself to maintain the position. One of it’s unique characteristics is its “hybrid” nature – non-profit community around non-profit goals successfully competing on a for-profit market with for-profit companies.

It means that more than other open communities we need to be aware of the existing center of gravity in form of a small group at the epicenter of the project that is able to make living out of working on Mozilla and hold power granted to them by the whole community to steer the project in the right direction.

And just like physical real force of gravity, this socio-organizational one impacts the dimensions by bending them. In our case, it recreates one artifact of the physical dimensions – perceived distance – and I believe that we have to be actively mitigating this bend.

While talking to people around the world, and to my colleagues from Mozilla who travel a lot, we all see the trend:

The further physically the person lives from the Western Europe/Northern America, the more the person feels that the Mozilla project *is* far away from them.

It’s fascinating that our brains recreate the spatial dimensions in our virtual/social map of our reality. Think about it. “Mozilla is“. What does it mean? Where do we locate it? Where is it physically? How far Mozilla is/happens from you? Further than your street? Closer than the war on the other continent? How would you locate it? Why would you need to locate it?

It’s not uncommon for our brain to build spatial representation of spatially-impaired reality. We do this for computer user interfaces (hence Firefox Mobile sidebars!), we do this for social connections (“this person is closer to me than the other“), we do this for emotions (“I’m attached to this book/music“), but we also do this for words! We cluster words together so that the word wardrobe and chair are close to each other while rose and flower will be in a different group further away.
And it has real world implications on how quick our brain can connect those words, recognize shapes and respond.  Think about it! Words! Spatial memory is fascinating and may have interesting applications on the computer UI design.

But here we are measuring distance from a virtual community of people that are connected via virtual reality. It’s against common logic that a person in Minnesota may feel further away from an activity between a guy in New Zeland and another guy in France that is being stored on the server in Iowa.

Unfortunately there are some implications of having a significantly sized center of gravity that makes our brain use artifacts of physical dimensions to measure the distance. I can think of several but things like – language, time zones, culture codes, are all spatially located in our brains, so when we see the same artifacts in the virtual world we may easily “locate” the virtual project in the same distance from us as those artifacts are.

Counterforce

It’s a tricky problem that cannot be easily solved by translation or cultural agnosticism that Mozilla is so strong in.

But I believe that we have to fight it because it’s an illusion.

It’s an illusion that keeps wonderful and talented people in China, Russia, Ukraine, and many other regions from making an impact on the web they care for, because they mistakenly believe that they’re far away from the project that represents possibly the shortest way for an individual anywhere in the world to shape up the possibly most important social tool in the world.

We can localize all resources, globalize and glocalize all activities, but in order to reduce the NA/Western European shift vector of Mozilla and closer represent how the World population really is distributed we need to break the illusion that Mozilla happens somewhere in a spatial reality and that there is a notion of distance.

Now, since Mozilla may be the first project ever to be big, open and on the web enough to experience it, it’s we who need to find ways to solve it!

Ideas?

Pontoon represents what, I believe, will be the future of web localization and I tried my best to rush it to the point where we will be able to verify if such an approach is realistic, but from there, I failed to find enough time to give this project the love it deserves.

Worry not, great ideas don’t perish, and it sometimes takes a vacuum to appear for a new leader to step in!

I had luck to drive Pontoon to the point where it attracted several souls from Mozilla community to keep pinging me, keep asking about it, and, what’s always the best result of an idea, to act.

In particular one gentleman, my long time friend from Slovenia – Matjaž Horvat, stepped up and took what was there, turned a crank, wrote some code, draw a mockup, moved pieces around, stitched it a bit, and probably invoked some primal magic to assemble new version of it, available here – http://horv.at/pontoon/.

He was able to take the source code to the next level and covered up the visual appearance and user experience zone which has been sorta ignored since we started and needed love. He was also willing to jump in and join me and we’re lucky enough to get Mozilla backing for this project which resulted in Pontoon having a new leader!

I’m proud to announce that I’m stepping down from Pontoon leadership position and Matjaz is taking over! I’ll be serving him as a mentor and a peer and I’m absolutely confident that the baby is in the right hands!

Please, join me in congratulating Matjaž!

You can also track his progress at http://horv.at/blog/ and on Twitter.:)

According to Michael Larabel Thunderbird will become the default choice for Ubuntu’s mail/newsgroup client! That’s a strong prove of progress that Thunderbird has made, and trust me, Ubuntu does not swap the defaults that easily.

Well, it now seems that we’ll have two of our products used as pretty important defaults in this most popular Linux distribution – Firefox and Thunderbird! (although we do have a strong competition for the browser slot).

Congratulations to the team working on Thunderbird!

Falsy Values is brought to you by the two people – Damian Wielgosik and Paweł Czerski – who made their way onto the Web Event Stage last year with their widely praised Front-Trends conference.

This year, they focus on hardcode JavaScript. This conference is not about soft disciplines, not about social science, it’s solely about hacking the modern Web.
With stellar workshops and talks, with names such as Douglas Crockford, Tantek Çelik, Tom Hughes-Croucher and our homegrown stars like Kornel “porneL” Lesiński, it has what it takes to be the powerful event to be at.

Now, such an event is not going to happen on its own, it takes passion, dedication and the one thing we all should value most – time – to shape it up and deliver.

One of the unique features of this conference is that it really is handmade by those two fellows who work 24/7 right now to plug all the cables in the right slots, bring supply to the tables and speakers to the microphone.

All hands on deck!

As you may have guessed from the title – we believe we could use some help during the event itself!

If you’re located in Warsaw, or if you will be here for the time of the event, and you’re looking for a chance to participate in what’s going to happen there, help us make it perfect, learn the unique lesson from behind the scenes, here’s your chance!

We’re looking for geeks who seek experience in helping us run this event. Several brave souls to support speakers, guide the crowd through the agenda, run fiercely to aid some brother in JavaScript arms who’s in danger of any kind (like – you know that moment when your WiFi doesn’t work?)

We expect you to be there with us (even an hour before the opening), assist when needed and enjoy the conference. We offer an opportunity to learn, gain experience and help us make the best event in the JavaScript world since Brendan invented this monster!

Get in touch with us! Email me (gandalf at mozilla dot org)  or contact Damian and Paweł directly and we’ll go from there. Hurry up, we only have 5-7 slots available!

Here are three things that constitute a milestone for me and should make it much easier to test and play with the features of it.

Toolbox

Toobox guides you through the examples of various localization scenarios and how L20n solves them. It blends incremental learning of features available to both developer and localizer. At the bottom it contains several more complex example that should rarely happen but constitute the latter part of Pike’s “easy things easy, complex things possible” mantra.

XPCShell tests

It’s a small (two at the moment) set of tests that run l20n code. It’s a great start point to play with how the library works and how the format works. You can adjust the compiled code, or the library code and see if it gives the expected result.

Live toolbox

What can be better than a toolbox for a geek? Yes. A live toolbox. A toolbox you can not only read, but one that you can actually touch, change, hack on and see the result live.

It’s a hack itself, so don’t be harsh pls, but it does the job. I even included a set of 7 examples (example1 to example7) that correspond to what you can find in the Toolbox. Feel free to modify the L20n code, see if it compiles properly, play with the compiled code, change the HTML or JS and see the results live!

Also, if you encounter a bug, you can save your code and send it my way so that I can investigate it. The compiler is just an initial approach, and a moving target right now as we still don’t have a finalized JS structure schema, but it works for most simple and medium complexity cases, so I’d say it’s ready for you to play with it!

Next steps

Now, that we have Firefox 4 released (yay!), and mozilla-central is open again, I hope to work on landing the initial set of L20n Gecko bindings which requires some updates to the patches themselves first. With that part, we’ll be able to start investigating migration away from current DTD/properties format into the wonderland of L20n.

Niedługo po moim poście zgłosił się do nas Krzysiek Wróblewski i zaoferował swoją pomoc. Pomogliśmy mu założyć konto na Verbatimie, przygotowaliśmy stage, i prace ruszyły. Liderem lokalizacji był Krzysiek, pomagał mu Leszek “Teo” Życzkowski, a ja starałem się by ich praca napotykała jak najmniej przeszkód.

Krótki wywiad:

G: Jak dowiedzialeś się o projekcie i co sprawiło że się zgłosileś?
K: O projekcie dowiedziałem się oczywiście z Twojego bloga na Polskiej Planecie Mozilli. Zgłosiłem się, bo chciałem zobaczyć jak przebiega proces tłumaczenia i miałem trochę wolnego czasu

G: Jak Ci się pracowało przy nim?
K: Pracowało się bardzo dobrze, na początku musiałem opanować Verbatima, ale nie było to trudne, szczególnie z pomocą pana Leszka. Nie zdziwiło mnie za to, w jaki sposób Wasz zespół dyskutuje na temat najdrobniejszych szczegółów, bo z tego jesteście znani

G: Co bylo najtrudniejsze?
K: Co było najtrudniejsze? Konieczność porzucenia takich ładnych czcionek na rzecz standardowych, z powodu niedostępności polskich znaków

G: Ile czasu zajęło Ci to tłumaczenie?
K: tłumaczenie zajęło chyba z tydzień, co raczej nie jest mistrzostwem świata, ale nie żałuję poświęconego czasu

Po zakończeniu pracy nad Web O’Wonder, Krzysiek pomaga przy kilku innych projektach specjalnych – tłumaczy m.inn. grę mobilną Spark. Poza Krzyśkiem, pomaga nam też Pitazboras, oraz siecobywatel, a gro pracy wykonał Teo.
Poza wysokiej jakości tłumaczeniami, Krzysiek napisał także dodatek do Thunderbirda – Glasser i mam nadzieje, że będzie miał ochotę na pracę z naszym zespołem przy następnych projektach

A za tłumaczenie WoW należą się Krzyśkowi gratulacje!

p.s. Jeśli masz ochotę się przyłączyć i pomóc z tłumaczeniem, załóż konto na Verbatimie i dodaj sugestie. Jeśli chciałbyś (chciałabyś) przejąć któreś z tłumaczeń, wyślij mi maila na zbigniew at aviary kropka pl.